خدايا:
به من زيستنی عطا کن که در لحظه مرگ
بر بی ثمری لحظه ای که بر زيستن گذسته است حسرت نخورم
و مردنی عطا کن که بر بيهودگی اش سوگوار نباشم
بگذار تا آن را من خود انتخاب کنم
اما آنچنان که تو دوست داری
چگونه زيستن را تو به من بياموز
چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

+ نوشته شده در سه شنبه یکم آذر ۱۳۸۴ ساعت 15:16 توسط سام و پویان
|