تو خواب های قشنگی، به چشم های ندیده                           من اه های سپیدی، که گاه گاه دمیده

به روی پنجره رویید، غبار خاطره هایت                      من و خیال تو امشب، در آرزوی سپیده

هزار شعر نگفته، نشسته در دلم اما                          هزار قافیه ی سرد، به روی صفحه چکیده

خیال رفتنت امشب، شده طلوع سیاهی                         صدای گریه ی باران، به گوش سقف رسیده

در این زمانه ی بی رحم، در این سکوت دل آزار            خدا میان من و تو، دوباره جاده کشیده